ตอนที่ 47 วิ่ง

ตอนที่ 47 วิ่ง

เจียงเว่ยหยางไม่ได้เอ่ยถึงกระดาษโน้ตแผ่นนั้น นิ้วมือของเธอหดอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ต พลางลูบขอบกระดาษแผ่นนั้นแผ่วเบา รอยพับนิ่มลงไปบ้างแล้ว ราวกับถูกใครบางคนลูบคลำซ้ำ ๆ มานับครั้งไม่ถ้วน

“พวกคุณก็เคยบริจาคตำราที่นี่ด้วยเหรอ” เจียงเว่ยหยางถาม

เมิ่งเซียวส่ายหน้า “ฉันไม่เคยนะ กู้ฉือ เธอล่ะ”

กู้ฉือส่ายหน้าเช่นกัน แต่เธอมองสีหน้าของเจียงเว่ยหยาง พลางคิดแล้วเอ่ยขึ้นมากะทันหัน “ช่วงสองปีก่อน หัวหน้าหน่วยลู่เคยขนตำรามาล็อตหนึ่ง”

ความทรงจำของเมิ่งเซียวก็ฟื้นคืนมาเช่นกัน เขารีบรับคำพูดทันที “ใช่ ๆ ๆ ฉันก็นึกออกแล้ว คราวนั้นหัวหน้าหน่วยขนมากองเบ้อเริ่ม ล้วนเป็นตำราเฉพาะทางของเขาทั้งนั้น”