เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 46 มายาคติ
ทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้องของเจียงเว่ยหยาง และหยุดฝีเท้าลงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“ดึกหน่อยจะมาหา” ลู่หย่างพูด
“ฉันรับปากเมิ่งเซียวกับกู้ฉือไว้ว่าจะออกไปข้างนอกนี่ ลืมแล้วเหรอ” เจียงเว่ยหยางดันไหล่เขาเบา ๆ ส่งสัญญาณให้เขารีบไป
ลู่หย่างพยักหน้า สายตาจับจ้องใบหน้าของเธอ “จำได้ ความหมายของฉันคือดึกกว่านั้นอีกหน่อย”
เธอค้อนเขาขวับหนึ่ง ไม่ได้ต่อคำ ปลดล็อกแล้วเดินเข้าประตูไปทันที เสียง “กริ๊ก” ดังขึ้นเบา ๆ ประตูปิดลงตรงหน้าเขา
เจียงเว่ยหยางพักผ่อนในห้องครู่หนึ่ง เปลี่ยนเสื้อผ้า ขณะกำลังส่องกระจกเลือกยางรัดผมอยู่ ก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตู เป็นจังหวะหนักเบาพอดีสามครั้ง เธอเปิดประตูออก กู้ฉือถือกระเป๋าผ้าใบยืนอยู่ตรงประตูยังคงค้างอยู่ในท่าเคาะ เมิ่งเซียวชะโงกหัวออกมาจากด้านหลังเธอ ดวงตาเป็นประกายระยับ