กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 6 ใครเห็นใครก็รัก
กลับมาจากสถาบันวิจัยเป็นวันที่สี่แล้ว
เจียงเว่ยหยางขดตัวอยู่บนโซฟา ปิดตำราในมือที่เปิดอ่านมาสามวันลงแล้ววางไว้บนหัวเข่า จ้องมองหน้าปกอยู่สองสามวินาที
จากนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมา
“เตรียมรถ” เธอตะโกนไปทางห้องครัว “ฉันจะออกไปข้างนอก”
พ่อบ้านยกชามน้ำแกงสาลี่ตุ๋นที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ออกมา ได้ยินคำนี้ฝีเท้าก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะวางชามลงอย่างเป็นธรรมชาติแล้วถามว่า “ยังคงไปสถาบันวิจัยหรือ”
“อืม”
“สองสามวันนี้คุณหนูบอกว่าไม่รีบไม่ใช่หรือ”
เจียงเว่ยหยางยกน้ำแกงสาลี่ตุ๋นขึ้นจิบหนึ่งคำ ร้อนเกินไปจึงวางลง พลางคิดว่าจะตอบอย่างไร
สองสามวันนี้ โจวตู้ส่งข้อความมาเป็นครั้งคราว ถ้อยคำระมัดระวังมาก ราวกับกำลังหยั่งเชิงผู้ว่าจ้างที่อาจพลิกหน้าปฏิเสธได้ทุกเมื่อ