กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวหลงฉี่เปี่ยมล้นด้วยความอาลัยอาวรณ์ จำใจจากหมู่บ้านหมาป่าขาวมาด้วยความอาลัย
หากเอ่ยจากใจจริง เขาหาใช่เจ้าหนูเลือดร้อนอีกต่อไป ทว่าเมื่อความรู้สึกถาโถมเข้ามา ไม่ว่าผู้ใดก็มิอาจต้านทานได้ เขาหวั่นไหวมีใจให้คุณหนูน้อยผู้นั้นเข้าจริง ๆ เสียแล้ว
หลายปีมานี้ เขาตรากตรำทำงานในท้องพระโรงด้วยใจเดียว ห่วงใยปวงประชา ทว่ากลับไม่เคยมีผู้ใดก้าวเข้ามาถึงก้นบึ้งหัวใจของเขาได้อย่างแท้จริง
บัดนี้ในที่สุดก็มีคนผู้หนึ่งก้าวล่วงเข้ามา เงาร่างของคุณหนูน้อยวนเวียนอยู่ในห้วงคำนึงทุกชั่วขณะจิต กระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นในก้นบึ้งหัวใจของเขาชั้นแล้วชั้นเล่า
ยามที่จ้าวหลงฉี่กลับถึงพระราชวัง ราตรีก็มืดมิดแล้ว เขามิได้เสวยพระกระยาหารค่ำ หากแต่นั่งตรวจฎีกาอยู่ในห้องทรงพระอักษร