เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวหลงฉี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ล่วงรู้ดีว่าเมื่อครู่ตนเกือบจะเผยพิรุธ จึงกระแอมเบา ๆ เสียงหนึ่งเพื่อกลบเกลื่อน
“พวกเราล้วนเป็นคนสกุลเดียวกัน แซ่จ้าวเช่นเดียวกัน ข้าจึงรู้จักอ๋องฉิง”
ฟู่ชิงฮวนได้ยินเช่นนั้นก็พลันกระจ่าง ยิ้มออกมาน้อย ๆ
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้! ในเมื่อเจ้ารู้จักพี่เขยของข้า เช่นนั้นก็ดียิ่งนัก
พอดีเลย เมื่อครู่ข้าอาศัยจังหวะชุลมุนล่าไก่ป่ามาได้อีก 1 ตัว พวกเรานำไก่ป่ามาย่างกิน บำรุงร่างกายให้เจ้า ดีหรือไม่”
คิ้วตาของจ้าวหลงฉี่อ่อนโยนลง ตอบรับพลางแย้มยิ้มบางเบา
“ดีสิ เช่นนั้นคงต้องรบกวนชิงฮวนแล้ว ครั้งนี้ข้าได้รับบาดเจ็บ เกรงว่าจะช่วยเจ้าย่างไก่ป่าไม่ได้”
ก้นบึ้งดวงตาของฟู่ชิงฮวนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด กล่าวขออภัยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“พี่ใหญ่จ้าว ข้าขอโทษด้วย เจ้าล้วนได้รับบาดเจ็บเพราะปกป้องข้า
ข้าคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเขาจะถึงขั้นลงมีดลงดาบ ทำให้เจ้าต้องพลอยถูกฟันแขนเป็นแผลไปด้วย ข้าเพียงไม่อยากให้เขาทำร้ายเจ้า”