ตอนที่ 69 ข้าอยากพบหญิงม่ายเสิ่นกับตัวถ่วง!

สีหน้าของจ้าวฉิงพลันสลดลงทันควัน เขามองดูฮาน่าที่สำคัญตนผิดไปเองเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา ในใจรู้สึกสะอิดสะเอียนเป็นที่สุด

เขามีชีวิตมา 35 ปี ไม่เคยพบพานสตรีที่ไร้ยางอายถึงเพียงนี้มาก่อน

ในฐานะองค์หญิงที่ยังไม่ออกเรือน เป็นถึงกิ่งทองใบหยกสูงศักดิ์ของต่างแคว้น กลับบังอาจเอ่ยปากขอแต่งกับบุรุษท่ามกลางสายตาผู้คนบนโถงใหญ่

ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!

หรือว่าสตรีแห่งแคว้นถู่หุนของพวกนางล้วนแต่งงานส่งเดช ไร้ผู้ใดกล้าสู่ขอ จนต้องยัดเยียดให้ผู้อื่นเช่นนี้?

จ้าวฉิงมีสีหน้าเย็นชาดุดัน เอ่ยปากต่อหน้าธารกำนัล

“องค์หญิงโปรดระวังวาจา เปิ่นหวังได้รับพระราชทานสมรสจากฝ่าบาทมานานแล้ว พันธะหมั้นหมายก็กำหนดไว้แล้ว คู่หมั้นก็คือฮูหยินเสิ่น เสิ่นเยวี่ยฮวา”

“รอจนถึงวันพิธีอภิเษกสมรสของเปิ่นหวัง หากองค์หญิงยังคงอยู่ในต้าหยุน เปิ่นหวังย่อมจะส่งคนไปมอบเทียบเชิญ ขอเชิญองค์หญิงมาร่วมดื่มสุรามงคลสักจอก”

“นอกจากเรื่องนี้แล้ว องค์หญิงอย่าได้เอ่ยถึงเรื่องการแต่งงานอีกเลย เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงขององค์หญิงต้องมัวหมองไปเปล่า ๆ และไม่ทำให้ผู้อื่นต้องนินทาว่าร้าย”