เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮาหม่าเอ่ย “น้องสาว เจ้าอย่าได้ดื้อดึงเกินไปนัก เจ้าต้องรู้ว่าคนอย่างจ้าวฉิงนั้นผูกมิตรด้วยยาก เขาไม่เหมือนคนอื่น”
ฮาน่าส่ายหน้า “พี่ชาย ท่านวางใจเถิด จ้าวฉิงผู้นี้ข้าต้องได้มาครอบครอง ข้าจะต้องแต่งให้เขาให้ได้
เขาคือบุรุษที่ข้าถูกตาต้องใจตั้งแต่แรกเห็น แคว้นถู่หุนของพวกเราไม่มีบุรุษที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะมีอายุมากกว่าข้า ทว่าบุรุษที่มีอายุมากต่างหากที่รู้จักรังแกทะนุถนอมคนเป็นที่สุด”
“ขนาดหญิงม่ายและลูกของคนอื่นเขายังปฏิบัติต่อด้วยดีได้ เพราะอะไรกันจึงจะชอบข้าไม่ได้เล่า”
ฮาหม่าลอบครุ่นคิดในใจ
หากจ้าวฉิงยอมแต่งงานกับนางจริง นั่นย่อมเป็นเรื่องดียิ่งใหญ่ปานฟ้าประทาน
คนที่เก่งกาจที่สุดของต้าหยุนก็คือจ้าวฉิง เขานำทัพออกศึกนานนับสิบปี มีเขาอยู่ แผ่นดินต้าหยุนก็มั่นคงมิคลอนแคลน
ต้าหยุนดินแดนกว้างใหญ่ ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ ขอเพียงให้แคว้นถู่หุนได้รับผลประโยชน์เพียงเศษเสี้ยว ก็ย่อมเป็นประโยชน์ต่อคนทั้งแคว้นแล้ว