เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเยวี่ยฮวาเดิมทีก็เข้าใจวิชาแพทย์ การเปลี่ยนแปลงของลักษณะชีพจรตนเอง นางย่อมกระจ่างแจ้งยิ่งกว่าผู้ใด
เรื่องที่ตนเองตั้งครรภ์นี้ ในใจนางล่วงรู้แน่ชัดแล้ว
จ้าวฉิงเดินออกมาจากในห้อง สีหน้าหดหู่โรยแรง มองสตรีตรงหน้าอย่างแผ่วล้า
“ขออภัย เยวี่ยฮวา เป็นข้าที่ทำให้เจ้าบันดาลโทสะ”
เสิ่นเยวี่ยฮวาหันหน้าไปมองเขา ใบหน้าซีดขาว ไม่รู้ด้วยเหตุใด ขอบตานางพลันร้อนผ่าว น้ำตาไหลพรากลงมาในชั่วพริบตา
นางค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้น กุมท้องน้อยของตนแผ่วเบา สายตาที่มองไปยังจ้าวฉิงเต็มไปด้วยความไร้ที่พึ่งและความเหนื่อยล้า
“ท่านอ๋อง ท่านกลับไปก่อนเถิด ข้าร่างกายไม่สบาย อยากอยู่คนเดียวให้ใจสงบสักหน่อย”
กล่าวจบ เสิ่นเยวี่ยฮวาก็สาวเท้าเร่งรีบ เดินผ่านจ้าวฉิงไปตรง ๆ หันกายเข้าห้อง ปิดประตูห้องเสียงดัง “ปัง”
จ้าวฉิง จ้าวเหวินเซวียน และเสิ่นรั่วซีทั้งสามคนที่อยู่ในลานเรือนต่างชะงักงันอยู่กับที่ สบตากันไปมา ล้วนตกตะลึงไปหมดสิ้น