กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่นานนักเสิ่นเยวี่ยฮวาก็พาบุตรีเสิ่นรั่วซี ในชุดเรียบง่ายสะอาดตา เดินอย่างสง่างามเข้าไปกลางท้องพระโรง
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ทั้งราชสำนักเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นสองแม่ลูกที่มีใบหน้าล้ำเลิศและท่วงทีเย็นสงบนี้ ต่างก็ตะลึงงันในทันที
ในใจผู้คนต่างตื่นตะลึงและสงสัยไม่แน่ใจ พากันคาดเดาในใจว่า หรือว่านี่คือหญิงม่ายตระกูลเสิ่นที่ในข่าวลือว่าครองม่ายดูแลบ้านและจัดการคฤหาสน์เกษตรอันใหญ่โตเพียงลำพังผู้นั้น
เสิ่นเยวี่ยฮวาจูงมือเสิ่นรั่วซียืนอยู่กลางโถงใหญ่ ท่วงท่าสง่างามไม่เก้อเขิน พาบุตรโน้มกายทำพิธีคำนับระหว่างกษัตริย์กับขุนนางอย่างใหญ่หลวง คุกเข่ากราบคำนับ
“ข้าเสิ่นเยวี่ยฮวา พาบุตรีเสิ่นรั่วซี คุกเข่าคำนับฝ่าบาท ราชาของข้าจงมีพระชนม์หมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี”
จักรพรรดิหลงฉี่ได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย
“ข้าเป็นบุตรีขุนนางหรือ?
หรือว่าเจ้าตระกูลเสิ่นผู้นี้ที่ถวายเสบียงธัญพืชหนึ่งล้านจิน แท้จริงเป็นธิดาของขุนนางผู้ใดในราชสำนัก?