ตอนที่ 50 หรือว่าหญิงม่ายแห่งจวนโหวพิทักษ์อุดรจะกลับมาแล้ว?

ยามเย็นวันนี้ ในลานบ้านหมู่บ้านตระกูลเสิ่น กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วฟ้า

เด็กหญิงเสิ่นรั่วซีกับจ้าวเหวินเซวียนนั่งอยู่ในโถง มองสุราและอาหารอันอุดมบนโต๊ะเต็มตา แล้วหันไปมองท่านแม่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเพียงนางมีรอยยิ้มในดวงตาและคิ้ว ดีใจราวกับจะถึงตรุษปีใหม่

นอกลานจู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าหนักแน่นดังมา คือจ้าวฉิงที่ก้าวเท้าเข้ามาอย่างองอาจ

บุรุษกวาดตามองผู้คนทั้งโถง สายตาก่อนตกอยู่ที่เสิ่นเยวี่ยฮวา เขาพยักหน้าอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มเต็มที่ หันไปล้างมือ แล้วจึงนั่งลงเข้าที่

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาสบาย แฝงความยินดีที่ซ่อนไว้ไม่อยู่ “ฮูหยิน เรื่องทั้งปวงข้าจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ช้าที่สุด 3 วัน เราก็ออกเดินทางกลับเมืองหลวงได้”

เสิ่นเยวี่ยฮวา……

นางชะงักไปทันที สีหน้าตื่นตระหนก ก่อนเอ่ยอย่างลังเล “พี่จ้าวจะออกเดินทางหลัง 3 วันหรือ? เช่นนั้น…… ข้ากับซีซีก็ไม่ไปดีกว่า”