ตอนที่ 49 หากเจ้าทรยศข้า ลูกที่ข้าให้กำเนิดทั้งหมดเป็นของข้า!

ยามรุ่งอรุณ เสิ่นเยวี่ยฮวาค่อย ๆ ตื่นขึ้น ดวงตางามอ่อนหวานค่อย ๆ ลืม widened ขึ้น เมื่อเงยหน้าก็ปะทะเข้ากับดวงตาลึกล้ำคู่หนึ่งที่เปี่ยมด้วยความรักใคร่

นางเผลอจะก้มหน้าหลบเลี่ยง แต่จูบอันร้อนผ่าวก็ปกคลุมลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

จ้าวฉิงยามเช้าอารมณ์ยากจะข่มไว้อยู่แล้ว ความรู้สึกที่อดกลั้นมาหลายสิบปีพลันเอ่อล้นทั้งหมด ยับยั้งความร้อนรุ่มในใจไว้ไม่อีกต่อไป จึงโอบกอดอ่อนโยนกับนางเสียเลย กลายเป็นความกระสันยามเช้าอีกครั้ง

ล่วงเลยถึงครึ่งชั่วยามเต็ม ๆ เมฆฝนจึงเพิ่งสงบลง เสิ่นเยวี่ยฮวาถูกกวนจนร้องไห้ขอบตาแดง ทั่วร่างอ่อนแรง

จ้าวฉิงมองท่าทีน้ำตาคลอของนาง ในใจเต็มไปด้วยความสำนึกผิด แอบถอนใจว่ารู้จักยับยั้งตนเองได้แย่ลง จึงได้แต่ลดท่าทีอ่อนลง ประคองนางขึ้นอุ้มแนวนอนอย่างระมัดระวัง ปลอบด้วยเสียงอ่อนโยน