ตอนที่ 16 ที่มาของวาสนา!

สิ้นเสียงของบุรุษ เสิ่นเยวี่ยฮวาพลันยืนนิ่งตะลึงงันอยู่กับที่ นางช้อนสายตามองอีกฝ่าย ดวงตาทั้งคู่เปี่ยมล้นไปด้วยความประหม่าทำตัวไม่ถูกและความเคว้งคว้างสับสน

นางรู้สึกตัวว่าตนเองเสียกิริยา จึงรีบก้มหน้าลง ท่าทีก้มหน้าหลุบตาดูอ่อนหวานนุ่มนวลจับใจยิ่งนัก

จ้าวฉิงจ้องมองนาง หัวใจพลันสั่นไหวระรัว รู้สึกเพียงว่าสตรีเบื้องหน้างดงามสะกดวิญญาณยิ่ง จนแทบอยากจะรวบนางเข้าสู่อ้อมอกเสียเดี๋ยวนั้น เพื่อพินิจมองความอ่อนโยนหวานละมุนระหว่างคิ้วและดวงตาของนางอย่างละเอียดลออ

“ฮูหยิน เรื่องในวันนั้น หากมิใช่เพราะฮูหยินยอมสละตนเข้าช่วย จ้าวโหม่วในวันนี้คงยากจะยืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างปลอดภัย บุญคุณนี้ข้าไม่อาจแสร้งทำเป็นไม่รู้ได้ ขอฮูหยินโปรดเชื่อมั่นในตัวข้า

วันข้างหน้า ข้าจะต้องสู่ขอแต่งงานกับฮูหยินอย่างสมเกียรติเป็นแน่”