ตอนที่ 17 หรือว่าจวนมณฑลสวีโจวคิดรวมคนก่อกบฏ?

ยามนี้เสิ่นรั่วซีพาเสี่ยวฮวากับหมาป่าขาวต้าไป๋ยืนอยู่ด้านล่างของถนนดิน แหงนหน้ามองขบวนคนและม้าบนเส้นทาง

คนกลุ่มนี้มีมากถึง 100 กว่าคน ล้วนขี่ม้าตัวสูงใหญ่ ทว่าม้าแต่ละตัวกลับมีรูปร่างผอมโซ

“พวกเจ้าเป็นใครกัน มายังหมู่บ้านตระกูลเสิ่นคิดจะทำสิ่งใด มีแผนการอะไรกันก็ว่ามาตามตรงเถิด”

ซุนทงที่ขี่ม้ามาถึงบนถนนดินเปี่ยมล้นด้วยความยินดี โพล่งออกมาว่า “แหล่งน้ำที่นี่ช่างอุดมสมบูรณ์ถึงเพียงนี้ หมู่บ้านตระกูลเสิ่นเป็นดินแดนมงคลแห่งหนึ่งจริง ๆ!”

“มองสุดสายตาทั่วทั้งขุนเขาและทุ่งกว้างล้วนปลูกข้าวไร่ เพียงแค่ผืนนาตรงหน้านี้ ก็เก็บเกี่ยวธัญพืชได้นับ 1,000,000 จินแล้ว

ข้าวไร่เดิมทีไม่ต้องการแหล่งน้ำมากมาย ทว่าเมื่อดูรวงข้าวที่เจริญเติบโตอวบแน่นนี้ ย่อมรู้ได้ว่าต้องเป็นดินและน้ำที่อุดมสมบูรณ์จึงจะมีผลผลิตเช่นนี้ได้”

เขาเอ่ยทอดถอนใจต่อ “แถบฝูโจวกลับซุกซ่อนหมู่บ้านที่มั่งคั่งถึงเพียงนี้ไว้ ช่างเหนือความคาดหมายของข้ายิ่งนัก”