บทที่ 29 เล่นเกม “ปล้นคนที่คิดจะปล้นเรา”

เพราะอยู่ใต้ดิน อากาศที่นี่จึงทั้งชื้นและอบอ้าว กลิ่นก็ไม่ค่อยดีนัก แถมยังแทบไม่มีการถ่ายเทอากาศ

ทั้งสามเดินไปได้ไม่นานก็มาถึงพื้นที่ที่ค่อนข้างกว้าง ภายในดูคล้ายตลาดขายของเบ็ดเตล็ดขนาดใหญ่

นอกจากร้านขายบุหรี่และเหล้าแล้ว ยังมีแผงขายเสื้อผ้า กระเป๋า ถุงมือ และของจิปาถะอื่น ๆ

เมื่อเดินลึกเข้าไปอีก ก็เห็นพ่อค้าแม่ค้าจำนวนหนึ่งส่งเสียงเรียกลูกค้า ในมือถือของสารพัดอย่าง คอยเสนอขายให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมา

ชายหนุ่มร่างผอมสูงในชุดดำคนหนึ่งเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นพวกเขาสามคน เขายิ้มแย้มแล้วเดินเข้ามาหา

“ทั้งสามคนอยากซื้ออะไรหน่อยไหม? ที่นี่ของมีทุกอย่างเลย!”