กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เยว่ ฉงเหนิง
……
ภายในตรอกมืดแห่งหนึ่ง เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของคนสามคนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ฉืออิ่งโยนกองเสื้อผ้าลงบนพื้น ทำเอาซูหลีหยางดีใจจนแทบกระโดด
“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้เต่าหัวล้านนั่น ตอนนี้คงโมโหจนแทบบ้าแล้วมั้ง!”
“จะเหลือเหรอ? โกรธจนตัวลอยขึ้นสวรรค์ไปแล้วมั้ง”
ฉืออิ่งเท้าเอวด้วยสีหน้าภูมิใจเล็ก ๆ
“ต่อไปเรียกฉันว่า—ฉือ·จอมโจร·อิ่ง!”
เสิ่นเฉินซู่มองเสื้อผ้าเหล่านี้ แม้จะปะปนกันยุ่งเหยิงเหมือนของมือสอง แต่จะให้เอามาสวมตรง ๆ ก็คงเป็นไปไม่ได้
“เพื่อความปลอดภัย รีบเอาไปขายดีกว่า”
ฉืออิ่งถาม