บทที่ 18 หลบหนี ศึกปกป้องภรรยาของสามี

ในเวลาเดียวกัน

ภายในป่าเขา ฉืออิ่งซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ขนาดมหึมาต้นหนึ่ง หมอบตัวหลบการไล่ล่าของคนตระกูลฟู่ที่อยู่ด้านล่าง

เนื่องจากใช้พลังจิตไปเป็นจำนวนมาก เขาจึงหมดเรี่ยวแรงจนต้องพิงลำต้น หอบหายใจอย่างหนัก

ตั้งแต่เมื่อครู่นี้ ความรู้สึกร้อนรุ่มสายหนึ่งก็เริ่มแผ่ไปทั่วร่างกาย ร่างกายเองก็ค่อย ๆ อ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง

เขาดึงคอเสื้อที่รัดแน่นออกเล็กน้อย ปล่อยให้ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเข้าไป หวังจะทำให้อาการดีขึ้นบ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับยิ่งรู้สึกไม่สบายมากกว่าเดิม

สติที่อ่อนล้าอย่างหนักก็ค่อย ๆ ไม่แจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ

………

ในเวลานี้เอง ลำแสงสายหนึ่งพุ่งตรงมายังตำแหน่งที่เขาซ่อนตัวอยู่ ส่องสว่างอย่างโดดเด่นท่ามกลางผืนป่าอันมืดมิด

“แย่แล้ว!”

เขาพลิกตัวลงจากต้นไม้อย่างลนลาน