กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เยว่ ฉงเหนิง
ยามค่ำคืนมาเยือนอย่างเงียบเชียบ กองไฟถูกจุดขึ้นภายในค่าย
หลังจากกินอาหารง่าย ๆ แล้ว ฟู่เฉิงก็นั่งอยู่ในรถอย่างเบื่อหน่าย ความหงุดหงิดที่อัดอั้นอยู่ในใจก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เขาตะโกนออกไปนอกหน้าต่าง
“ไรอัน!”
ไรอันรีบเข้ามาทันที
“คุณชาย มีอะไรให้รับใช้ครับ?”
ฟู่เฉิงดึงคอเสื้ออย่างหงุดหงิด
“ไปพาโอเมก้ามาสักสองสามคน คุณชายคนนี้อยากระบายอารมณ์หน่อย!”
ไรอันชะงักไป ก่อนอ้าปากเหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็หยุดไว้
“คุณชายครับ โอเมก้าพวกนั้น…คุณไม่ได้ตั้งใจจะเอาไปมอบให้คนอื่นหรือครับ?”