บทที่ 8 พลังทำลายล้างของปืนสไนเปอร์สังหาร

“???”

เขายืนนิ่งอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพบว่าเถาวัลย์ดูเหมือนไม่ได้มีเจตนาร้าย เมื่อสงบสติลง ฉืออิ่งก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขาจึงย่อตัวลงครึ่งหนึ่งแล้วจับเถาวัลย์เอาไว้ เห็นเถาวัลย์ทำท่าทางเหมือนกำลังไล่เขาไป ทั้งยังเขียนคำว่า “ไป” ลงบนฝ่ามือของเขา

เมื่อเห็นว่าเขายังไม่มีทีท่าจะจากไป เถาวัลย์ก็รีบเขียนคำว่า “กับดัก”

ฉืออิ่งพยักหน้า แล้วลอบจากไปอย่างเงียบ ๆ

การกระทำนี้ทำให้เสิ่นเฉินซู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะถอนพลังจิตออกทันทีและหอบหายใจหลายครั้ง

ท่าทางผิดปกติของเขาทำให้นายทหารผู้ช่วยทั้งสองคนในกระโจมเริ่มระแวดระวัง

แววตาของลู่เหว่ยภายใต้กรอบแว่นเย็นลง เห็นได้ชัดว่าเขาก็พบความผิดปกติแล้ว จึงโยนจานอาหารในมือลงกับพื้นทันที

ซูหลีหยางมองอย่างงุนงง

“นายทำอะไรน่ะ?!”