บทที่ 9 “ขอเพียงตัวเอกต้องการ แม้แต่สามภพก็ต้องร่วมตายไปด้วย”

ภายในกระโจมบัญชาการหลัก บรรยากาศตึงเครียดและหนักอึ้ง

ฮั่วสือเยี่ยนพิจารณากระสุนในมือ กระสุนรุ่นพิเศษที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน และดูไม่เหมือนผลิตจากอุตสาหกรรมยุทโธปกรณ์ของกองทัพเลยแม้แต่น้อย

เขายกมันขึ้นมาใกล้ปลายจมูกแล้วสูดกลิ่น

ฟีโรโมนกลิ่นดอกเหมยที่ตกค้างอยู่บนกระสุน ทำให้เขาจำได้อย่างคุ้นเคย

ไม่คิดเลยว่า จะเป็นโอเมก้าที่เขาทำพันธะไว้คนนั้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าที่เดิมก็มืดมนของฮั่วสือเยี่ยนยิ่งดำคล้ำลงไปอีก

ถึงกับถูกโอเมก้าที่ตัวเองทำพันธะไว้ลอบยิง หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เขาคงถูกคนอื่นหัวเราะเยาะจนแทบไม่เหลือหน้า

“ปัง!”

ฮั่วสือเยี่ยนฟาดกระสุนลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างแรง ทำเอาทุกคนสะดุ้งพร้อมกันและไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง