กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 296 เจ้าแพ้แล้ว!
เมื่อได้ยินคำพูดเย้ยหยันของโหลวมู่ไป๋ ผู้เฒ่าหนวดเขียวก็โกรธจนหนวดกระดิก เขายิ่งตัดสินใจจะสั่งสอนนางให้จดจำไปชั่วชีวิต
เขารู้ดีว่าหากใช้วิธีจากสองกระบวนท่าก่อนหน้านี้ ย่อมทำร้ายนางไม่ได้ เขาประเมินผู้หญิงที่สังหารนางพญาอสรพิษกับพี่ชายของนางต่ำเกินไปจริง ๆ
เขาแหงนหน้าคำรามเสียงต่ำ กะพริบตาเดียวก็แปลงเป็นร่างแท้ ดวงตาเย็นชาจับจ้องโหลวมู่ไป๋
เมื่อเห็นจระเข้ตัวใหญ่สีเขียวคล้ำตรงหน้า โหลวมู่ไป๋ก็ประหลาดใจเล็กน้อย เพราะระดับตบะของอีกฝ่ายสูงกว่านาง นางจึงมองออกเพียงว่าเขาเป็นสัตว์อสูรธาตุอสนี แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นจระเข้อสนีคราม
“กระบวนท่าที่สามของข้าเฒ่ามาแล้ว รับให้ดี!” จระเข้ตัวใหญ่อ้าปากพูดภาษามนุษย์ได้