บทที่ 295 เล่นลูกไม้หน้าด้าน

บทที่ 295 เล่นลูกไม้หน้าด้าน

ใบหน้าของโหลวมู่ไป๋ซีดเซียวอยู่หลายส่วน ดูคล้ายตอนรับกระบวนท่านั้นเมื่อครู่พลังปราณสูญเสียไปมาก

นางหยิบขวดกระเบื้องขาวออกมา เทโอสถเม็ดกลมเกลี้ยงที่แผ่กลิ่นหอมโอสถอันสดชื่นออกมาเข้าปาก “ได้สิ! ข้าจะรอดู”

เมื่อครู่การก่อกำแพงเพลิงขึ้นมากมายย่อมสิ้นเปลืองพลังวิญญาณ ทว่าพลังวิญญาณของนางบริสุทธิ์ยิ่งนัก มิอาจเทียบกับผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันได้ การทำหน้าให้ซีดเซียวแล้วกินโอสถเป็นเพียงฉากบังหน้าเท่านั้น

ถึงนางจะสร้างฉากบังหน้านี้ขึ้นมา ก็ยังทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญกระบี่และนักกระบี่มนุษย์ที่อยู่ ณ ที่นั้นตกตะลึงพรึงเพริด