กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 297 ป่าดำ
หลังโหลวมู่ไป๋รับกระบวนท่าสุดท้ายไว้ พลังของลูกอสนีกลางอากาศก็สลายไปพร้อมกับแสงสีส้มจากหมัดที่นางเหวี่ยงออกมาในฟ้าดินแห่งนี้
เหล่านักกระบี่มนุษย์ตะลึงจนตาค้าง กว่าครู่หนึ่งจึงมีคนอุทานเสียงตะกุกตะกัก “โหลวมู่ไป๋ นะ นางรับไว้ได้แล้วหรือ? เป็น เป็นไปได้อย่างไร?”
“นางเป็นจักรพรรดิกระบี่ขั้นสูงจริง ๆ หรือ?”
“น่าจะใช่ ได้ยินว่านางต่อสู้ข้ามขั้นได้ตลอด”
“ต่อให้ต่อสู้ข้ามขั้นได้ เรื่องนี้ก็เกินไปหน่อยหรือไม่? นั่นเป็นสัตว์อสูรขั้นแปดสูงสุดเชียวนะ!”
“เจ้าไม่เห็นหรือว่านางบาดเจ็บสาหัสเหมือนกัน? คิดว่าการรับกระบวนท่าสุดท้ายนั้นคงสิ้นเปลืองเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด”