บทที่ 40 ความลับภายในอสูรกลืนวิญญาณ

บทที่ 40 ความลับภายในอสูรกลืนวิญญาณ

หมิงซิวไม่ใส่ใจสายตาลอบมองของคนรอบข้างแม้แต่น้อย เนตรหงส์เรียวยาวใต้หน้ากากของเขามองโหลวมู่เยียนแวบหนึ่งอย่างลึกซึ้ง ทว่าก็เพียงชั่วพริบตา รวดเร็วจนไม่มีผู้ใดจับสังเกตได้

เขาไม่กล่าวสิ่งใดอีก เพียงขยับก้าวแล้วร่างก็หายวับไปจากฟ้าดินแห่งนี้

หลังหมิงซิวจากไป ผู้อาวุโสเย่จึงก้าวเข้ามา ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วถามโหลวมู่เยียนว่า “คุณหนูโหลวไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”

“ขอบคุณผู้อาวุโสเย่ที่เป็นห่วง ข้าไม่เป็นไร” โหลวมู่เยียนยิ้มบาง ๆ พลางส่ายหน้า

นางสัมผัสได้ว่าเจ้าตัวน้อยในมือสั่นสะท้านรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แววตาจึงหม่นลงเล็กน้อย ทว่ายังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า “ผู้อาวุโสเย่ ข้ายังมีธุระ ขอตัวก่อน”