กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 39 ติดค้างน้ำใจข้าผู้นี้อีกเรื่อง
จากนั้นพลังหยวนอ่อนโยนสายแล้วสายเล่าก็ร่วงลงมาจากฟากฟ้า ห่อหุ้มเศษหินที่ถูกปราณกระบี่ของผู้อาวุโสชุดดำฟันแตก แล้วประกอบเข้าด้วยกันทีละชิ้น เพียงครู่เดียว รอยแยกบนพื้นหินสีเขียวก็ค่อย ๆ สมานตัวกลับคืนสู่สภาพเดิม
เมื่อเห็นเช่นนั้น โหลวมู่ก็เก็บวิชาลับที่กำลังจะใช้กลับไป พลังจิตที่มีลักษณะราวเส้นใยแมงมุมพลันกลายเป็นความว่างเปล่าและจมหายเข้าไปในทะเลจิตสำนึกของนาง ประหนึ่งไม่เคยปรากฏขึ้น
“สตรี เจ้ายังติดค้างน้ำใจข้าผู้นี้อีกเรื่อง” เสียงบุรุษทุ้มกังวานเปี่ยมเสน่ห์เจือความเป็นผู้ใหญ่ พัดผ่านข้างหูโหลวมู่ดุจสายลมอ่อน
ความเย็นชาระหว่างคิ้วและดวงตาของโหลวมู่ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้ม เป็นหมิงซิว บุรุษอัจฉริยะเหนือสามัญผู้นั้นลงมือจริง ๆ