กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 41 พันธสัญญาเสมอภาค
เมื่อได้ยินอสูรกลืนวิญญาณส่งกระแสเสียงผ่านจิตวิญญาณ ริมฝีปากโหลวมู่เยียนก็ยกยิ้มเย้ยหยัน
“‘ราชันผู้นี้’? ‘สมควรตาย’?” นางมองอสูรกลืนวิญญาณ แววตาเจือความหยอกเย้า “ไม่รู้ว่าเจ้าเคยได้ยินคำกล่าวประโยคหนึ่งหรือไม่”
อสูรกลืนวิญญาณเงยหน้ามองนางนิ่ง ๆ แววตาเต็มไปด้วยคำถาม
“มังกรตกน้ำตื้นถูกกุ้งรังแก พยัคฆ์ตกที่ราบถูกสุนัขข่ม แมวได้ใจยังอวดเก่งกว่าพยัคฆ์ หงส์ขนร่วงยังสู้ไก่ไม่ได้” ริมฝีปากแดงของโหลวมู่เยียนขยับเอื้อนเอ่ย หากยังดูไม่ออกว่าสัตว์อสูรตัวนี้มีปัญหา ชาติที่แล้วนางก็เสียทีที่มีชีวิตมา
เจ้าตัวน้อยเบิกตากว้าง ดวงตาเย็นชาฉายโทสะวูบหนึ่ง ก่อนจะหม่นแสงลงในพริบตา