กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 8 เทือกเขาเพลิงสุดขั้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สาง โหลวมู่เยียนก็ไปถึงสมาคมทหารรับจ้างแล้ว ตอนนางมาถึง เย่ชิงหานกับพวกก็อยู่ที่นั่นกันแล้ว
“วันนี้คุณหนูโหลวมาตรงเวลามาก” เย่ชิงหานมองสตรีชุดม่วงที่เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม
โหลวมู่เยียนเดินเข้ามาแล้วไหล่ “ข้ากลัวว่าถ้ามาสาย พวกท่านจะไม่รอข้า”
“เจ้าเป็นหมอยาของพวกเรา ต่อให้ไม่รอคนอื่นก็ต้องรอเจ้า” เย่ชิงหานยิ้ม
ทั้งสองสนทนากันอีกไม่กี่ประโยค ขบวนเดินทางก็เตรียมพร้อม พวกเขาขี่อาชาเหยียบวายุซึ่งเป็นสัตว์อสูรระดับ 1 มุ่งหน้าไป เพื่อลดเวลาเดินทางไปกลับ
เย่ชิงหานกับพวกมีทั้งหมด 6 คน นอกจากเย่ชิงหานแล้ว โหลวมู่เยียนรู้จักเพียงผู้อาวุโสลู่ ยังมีสตรีสาวงามเย็นชาอีกคนกับชายหนุ่มอีก 3 คนติดตามมาด้วย ในบรรดาชายหนุ่มนั้นมี 2 คนดูเหมือนเป็นทหารรับจ้างที่ว่าจ้างมา