กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 9 สาวใช้หาเรื่อง
คนทั้งหลายขี่อาชาเหยียบวายุเข้าไปทางปากทางเข้า ไม่นานก็ถึงเชิงเขา เทือกเขาเบื้องหน้าปกคลุมไปด้วยหมู่ไม้หนาทึบที่แผ่กิ่งก้านสาขาสลับซับซ้อน อีกทั้งยังมีแนวพุ่มหนามทอดขวางเป็นวง ๆ พวกเขาจึงจำต้องทิ้งม้าไว้แล้วเดินเข้าไป
“อาชาเหยียบวายุไปได้ถึงแค่นี้ พวกเราต้องเดินเข้าไป” เย่ชิงหานพลิกกายลงจากหลังม้าอย่างสง่างาม
โหลวมู่เยียนพยักหน้าแล้วลงจากม้า จากนั้นก็เห็นเย่ชิงหานผิวปากเสียงดัง อาชาเหยียบวายุทั้ง 7 ตัวก็หายไปจากสายตาพวกเขา