0336 บทที่ 336 บทที่ 346 ความกระอักกระอ่วนเมื่อแรกพบ

บทที่ 336 บทที่ 346 ความกระอักกระอ่วนเมื่อแรกพบ

บนเส้นผมยาวดกดำขลับของหญิงสาว เปรอะเปื้อนไปด้วยสิ่งปฏิกูลอันโสโครก

สิ่งปฏิกูลเหล่านี้ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง จนทำให้อากาศรอบด้านอบอวลไปด้วยความสกปรก

ของเหลวข้นหนืดสีน้ำตาลอมเหลืองนั้น ไหลย้อยลงมาตามปอยผมและพวงแก้มขาวผ่องของเธออย่างช้าๆ

ทุกหยดล้วนแฝงไปด้วยกลิ่นชวนคลื่นเหียน จนทำให้ผู้คนแทบจะอาเจียนออกมา

และเสียงกรีดร้องบาดแก้วหูของหญิงสาว ก็เป็นเพราะสิ่งปฏิกูลกลิ่นเหม็นหึ่งเหล่านั้น ถูกพัดลมเหวี่ยงสาดเข้าตาของเธอราวกับห่าฝน

ดวงตากลมโตเป็นประกายน้ำคู่นั้นของเธอ บัดนี้ถูกสิ่งสกปรกเปรอะเปื้อนจนพร่ามัวมองไม่ชัด

หญิงสาวเองก็ตกตะลึงกับเหตุไม่คาดฝันนี้จนทำอะไรไม่ถูก ราวกับเวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เธอเบิกตากว้าง ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดผวาและไร้ที่พึ่ง ราวกับลูกกวางน้อยที่บาดเจ็บจนไม่รู้จะหลบหนีไปทางไหน

หญิงสาวรู้สึกเพียงว่าหัวใจของตัวเองเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง ลมหายใจเริ่มติดขัด ร่างกายก็สั่นสะท้านขึ้นมาเบาๆ