0337 บทที่ 337 ตัวการตัวจริง

บทที่ 337 ตัวการตัวจริง

เหลียงเจิ้งยื่นมือไปโบกตรงหน้าเด็กสาวไปมา

“ตอนนี้เธอมองเห็นผมชัดขึ้นหรือยัง”

เด็กสาวถึงเพิ่งได้สติกลับมาจากอาการเหม่อลอย จึงรีบพยักหน้าอย่างเก้อเขิน

“ตาของฉันดีขึ้นมากแล้วค่ะ ถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้

เกรงว่าฉันคงรับมือกับเรื่องกะทันหันที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ไหวแน่ๆ

พอของสกปรกพวกนี้กระเด็นเข้าตา สายตาของฉันก็พร่ามัวไปหมด รู้สึกเหมือนทั้งโลกมืดดับลงในพริบตา ราวกับสูญเสียทิศทางไปโดยสิ้นเชิง

ถ้าไม่ได้คุณโผล่มาช่วยไว้ทันท่วงที ฉันก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะต้องทำยังไงดี

ขอบคุณที่คุณช่วยมากๆ เลยนะคะ

ตอนนี้ตาของฉันเริ่มฟื้นตัวแล้ว การมองเห็นก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ