กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 335 นี่คือมื้ออาหารที่มีรสชาติ
แสงจันทร์ส่องลอดผ่านม่านโปร่ง ทาบทับลงบนร่างของเธออย่างอ่อนโยน
ใบหน้าที่ชวนให้ผู้คนตราตรึงใจตั้งแต่แรกเห็นนั้น
แฝงความไร้เดียงสาน่ารักไว้ท่ามกลางความบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ราวกับดอกไม้แรกแย้มที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นจางๆ
ดวงตาสีดำขลับคู่นั้นทั้งกระจ่างใสและเป็นประกาย ยามกะพริบตาแต่ละครั้งแลดูวิบวับเปล่งประกาย
เรือนผมยาวสลวยทิ้งตัวลงมาราวกับสายน้ำตก ดำขลับเงางามเป็นประกาย
ยามที่พลิ้วไหวไปตามสายลม ก็ทอดตัวลงคลอเคลียอยู่ตรงเอวคอดกิ่วอย่างแผ่วเบา