0334 บทที่ 334 เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี

บทที่ 334 เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี

"พี่จางหลิ่น" ที่เหลียงเจิ้งเอ่ยถึง คือลูกชายคนเดียวของผู้กองจาง

เขาเป็น "ลูกบ้านอื่น" ที่คนมักหยิบยกมาเปรียบเทียบตั้งแต่เด็ก

ไม่ว่าจะเป็นด้านการเรียนรู้หรือการวางตัวเข้าสังคม ก็ล้วนเป็นหัวกะทิยอดเยี่ยมชนิดหนึ่งในร้อย

หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย ผู้กองจางแต่เดิมคิดอยากให้เขาหางานที่มั่นคงในหน่วยงานรัฐทำ

แต่ลูกชายคนนี้กลับเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองอย่างยิ่ง

เขาไม่แยแสต่อธรรมเนียมการประจบประแจงเอาอกเอาใจในแวดวงราชการแม้แต่น้อย

ด้วยเหตุนี้ จึงเลือกที่จะเดินทางมุ่งหน้าสู่ชายแดนยูนนานอันห่างไกลเพียงลำพังเพื่อมองหาลู่ทางทำธุรกิจ

คำพูดที่ว่า "ทองแท้อยู่ที่ไหนก็เปล่งประกาย" ใช้กับเขาได้อย่างเหมาะเจาะจริงๆ

ไม่นานนัก เขาก็ได้รู้จักกับชาวไร่ชาในท้องถิ่น