เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 39 ข้าชอบเขา
ดวงตาสีดำสนิทดุจหมึกของเหยียนอวี้ซีพลันเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามสดใสราวกับท้องฟ้า เขาเหนี่ยวไกปืนทันที กระสุนที่ก่อตัวขึ้นจากพลังงานสีขาวพุ่งออกจากปืนพลังงานในมือ ตรงเข้าปะทะกรงเล็บสีดำของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ระดับ SS ที่กำลังตะปบลงบนท้ายทอยของสีอวี้ชวน
เสียงดังสนั่นขึ้นครั้งหนึ่ง กรงเล็บสีดำของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ระดับ SS ถูกยิงจนเกิดบาดแผลฉกรรจ์กว้างถึงสามสิบเซนติเมตร เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นไปทั่ว ก่อนจะร่วงลงมาอาบร่างของสีอวี้ชวนที่กำลังยืนโพสท่าเท่อยู่ด้านล่างจนเปียกโชก
เลือดของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ไหลจากท่อนแขนที่สีอวี้ชวนยกขึ้นแตะหน้าผากลงมาอย่างช้า ๆ ทำให้รอยยิ้มอันแสนภาคภูมิใจบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปในทันที
สิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ระดับ SS ชักกรงเล็บกลับด้วยความเจ็บปวด ก่อนกระโดดถอยหลังไปหลายก้าวแล้วจ้องเหยียนอวี้ซีอย่างระแวดระวัง ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ขณะเดียวกัน พลังงานสีดำกลุ่มหนึ่งก็ค่อย ๆ เอ่อล้นออกมาจากบริเวณบาดแผล เลือดที่ไหลออกมารอบกรงเล็บพลันไหลย้อนกลับเข้าสู่บาดแผลอย่างรวดเร็ว เซลล์บริเวณโดยรอบแบ่งตัวเพิ่มจำนวนอย่างบ้าคลั่ง เพียงชั่วครู่ กรงเล็บสีดำที่ได้รับบาดเจ็บก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
เหยียนอวี้ซีมองสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ระดับ SS ด้วยสายตาลุ่มลึก ความคิดมากมายแล่นผ่านสมอง
กระสุนนัดเมื่อครู่กลับทำให้เจ้าตัวประหลาดนี่บาดเจ็บได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น