กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 32 ผมจะเป็นฝ่ายรุกเท่านั้น
เหยียนอวี้ชีชะงักไปเล็กน้อย
น้ำเสียงของลู่อวี้เจ๋อไม่ต่างจากปกติเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเขาจึงไม่อาจตัดสินจากน้ำเสียงได้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
ด้วยเหตุนี้ เหยียนอวี้ชีจึงตัดสินใจแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วพลิกตัวนอนต่อ
หลังจากความเงียบผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของลู่อวี้เจ๋อก็ดังขึ้นข้างหูเขาอีกครั้ง
“ทำไมไม่บอกฉัน?”
น้ำเสียงยังคงราบเรียบไม่ต่างจากเมื่อครู่
เหยียนอวี้ชีไม่ตอบ
บอกอะไร? จะให้บอกเรื่องอะไร? หมอนี่กำลังพูดถึงอะไรกันแน่?
ลู่อวี้เจ๋อถามต่อ “ทำไมถึงตอบรับคำท้าประลอง?”