เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 33 อยากให้ฉันให้ความร่วมมือยังไง?
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปลายหูของเหยียนอวี้ชีก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง
หมอนี่กำลังพูดจาเหลวไหลอะไรอยู่! ฉันไปเป็นของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!
เมื่อคิดเช่นนั้น เหยียนอวี้ชีก็กำลังจะอ้าปากโต้กลับสักสองสามประโยค ทว่ามือขวาของลู่อวี้เจ๋อกลับเลื่อนมาถึงคอเสื้อของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
วินาทีต่อมา ก่อนที่เหยียนอวี้ชีจะทันตั้งตัว กระดุมเม็ดหนึ่งตรงคอเสื้อเชิ้ตสีขาวก็ถูกกระชากจนหลุดออก มันกลิ้งตกจากเก้าอี้นอนลงบนพื้นพรมภายในเต็นท์ เกิดเสียง ตุบ เบา ๆ
ลู่อวี้เจ๋อมองลำคอขาวเนียนที่เผยออกมาจากคอเสื้อซึ่งแยกออกเล็กน้อย บนนั้นยังมีรอยแดงหลายแห่งที่เริ่มจางลงแล้ว แววตาของเขาพลันมืดลึกขึ้น
วินาทีต่อมา เขาก้มตัวลงเล็กน้อย ราวกับจงใจเลือกรอยแดงตำแหน่งที่คอเสื้อปกปิดได้ยากที่สุด ก่อนประทับริมฝีปากลงไปแล้วดูดเม้มเบา ๆ
สัมผัสแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันบริเวณลำคอ ทำให้ปลายหูของเหยียนอวี้ชีซึ่งร้อนอยู่แล้วแทบลุกเป็นไฟ ขณะเดียวกัน ความทั้งอายทั้งโกรธก็ทำให้พวงแก้มทั้งสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว
เขารีบลดมือที่ปิดปากตัวเองลง ก่อนใช้มือทั้งสองข้างยันไหล่ของลู่อวี้เจ๋อแล้วออกแรงผลักสุดกำลัง พร้อมตะโกนอย่างเดือดดาล
“นายคิดจะทำอะไร! เป็นบ้าไปแล้วหรือไง!”