เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่นี่สว่างไสวถึงเพียงนี้เชียวหรือ? งดงามประหนึ่งระดับเซียน นี่คงจะเป็นบ้านของเจ้านายผู้ร่ำรวยกระมัง?”
“พี่สาวฮองเฮา นางคงคล้ายกับคนรับใช้ที่คอยต้อนรับแขกผู้ทรงเกียรติในจวนของเรากระมัง? ท่านดูสิ นางยิ้มประหลาดนัก เจ้านายอบรมสั่งสอนมาอย่างไรกัน กิริยามารยาทพื้นฐานที่สุดอย่างการยิ้มไม่เห็นฟันยังไม่เข้าใจ”
“ถึงขั้นทำความเคารพไม่เป็น? ยังบังอาจสบตาแขกผู้ทรงเกียรติอีก ช่างเป็นบ่าวไพร่ที่ไร้กฎระเบียบยิ่งนัก!”
กู้ซางฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในห้องถ่ายทอดสดแล้วได้แต่รู้สึกโศกเศร้า
ในจิตใจของพวกนาง บ่าวไพร่ไม่มีสิทธิมนุษยชนแม้แต่น้อย ใช้ชีวิตได้ต่ำต้อยยิ่งกว่าสุนัขเสียอีก!
สตรีนั้นยิ่งต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบ หากไม่ปฏิบัติตามแม้เพียงนิด เบาหน่อยก็ชื่อเสียงพินาศ หนักเข้าก็ถูกไม้ตะบองตีจนตาย!