กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรียวขาเพรียวยาวใต้กระโปรงสั้น
ผิวพรรณเปลือยแผ่นหลังผืนใหญ่
เส้นผมดัดลอนคลายทิ้งตัวระบ่า......
เผยฉางอิ๋งมองไปพลาง ก็พลันรู้สึกถึงเปลวไฟอันเร่าร้อนพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก เขาตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปยังกู้ซาง ได้สัมผัสกับคำว่าไร้กำลังเป็นคราแรก! ว่าอะไรกัน!
“น้องสาวนี่ นี่ ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก”
“ใต้ฟ้าสว่างโร่เยี่ยงนี้ ไยจึงแต่งกายเยี่ยงนี้มาโอ้อวด? ชื่อเสียงป่นปี้หมดสิ้นแล้ว วันหน้ายังจะพบหน้าผู้ใดได้อีกเล่า?”
“จักรพรรดิ ท่านอย่าได้ทรงกริ้วเลย น้องสาวซางกำลังประชดท่านอยู่เพคะ เฮ้อ เพียงแต่การแต่งกายเยี่ยงนี้ ชวนให้น่ารังเกียจจริงแท้ นี่จะต้องถูกจับถ่วงกรงหมูเชียวนะเพคะ.......”
ท้องฟ้าเวลาเที่ยงวันพอดี บนถนนแทบไม่เห็นเงาผู้คนอะไรกัน