เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเขาเป็นถึง......แขกผู้ทรงเกียรติสองท่านเชียวนะ
เป็นบุรุษผู้ยืนหยัดเหนือฟ้าดิน เหตุใดจึงได้เอ่ยคำขอโทษต่อคนรับใช้ได้?
ไฉน...ไฉนจึงเป็นเช่นนั้นไปได้!
พวกนางแม้แต่ในฝันยังไม่กล้าคิดว่า ในใต้หล้านี้จะมีนายท่านที่ปกป้องคนรับใช้เช่นนี้
ในพระราชวัง นายท่านมักทุบตีคนรับใช้เป็นอาจิณ ต่อให้ตีคนรับใช้จนตายทั้งเป็น เพียงแค่ไปแจ้งที่สำนักกิจการภายใน แล้วจัดหาคนรับใช้ใหม่มาปรนนิบัติแทนก็จบเรื่อง
ไม่มีผู้ใดใส่ใจชีวิตของคนรับใช้
อย่าว่าแต่เรื่องอื่นเลย แค่เพียงถูกจับตัวไปแวบเดียวเท่านั้น!!
เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ พระสนมจ้าวรู้สึกซับซ้อนในใจยิ่งนัก
นางเงยหน้ามองเผยฉางอิ๋งอยู่ชั่วอึดใจหนึ่ง จากนั้นก็ก้มสายตาลง พลางฝืนแย้มยิ้มเสริมว่า “หากสตรีผู้นี้แต่งกายให้เหมาะสม ก็คงไม่นำพาเคราะห์เช่นนี้มาสู่ตนแล้ว”
“กล่าวถึงที่สุดแล้ว ก็เป็นความผิดของนางเอง”