กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 หลบคมชั่วคราว
อำเภอจื่อในเดือนหนึ่งยังมิทันมีหิมะกลับมีฝนตกลงมา
สายฝนละเอียดโปรยกระทบกระเบื้องชายคา ก่อนหยดไหลลงจากมุมชายคา กระทบขั้นบันไดหินเขียวจนเกิดเสียงกระจ่างแผ่วพร่างไม่ขาดสาย
ความหนาวเย็นเสียดกระดูกปะปนไอชื้นแทรกซึมเข้าไปตามรอยแยกของกำแพง ต่อให้จุดถ่านไฟเอาไว้ ก็ยังยากจะขจัดความเย็นยะเยือกนั้นให้หายไป
เบื้องหน้าปาเหิงมีชามดินเผาใบหนึ่งวางอยู่ ภายในคือยาน้ำสีดำสนิทข้นเหนียวจนแทบแข็งตัว ส่งกลิ่นคาวเหม็นประหลาดที่ยากจะบรรยาย
นางจ้องชามยาใบนั้น เตรียมใจอยู่หลายครา ก่อนยกชามดินเผาจ่อริมฝีปาก ทว่าพอได้กลิ่นก็แทบอาเจียนออกมา จำต้องวางมันลงอีกครั้ง