เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ฝากกายได้
เรือนฟางหลังนั้นไม่ใหญ่ ดูจากลักษณะแล้วคงเพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ หลังคามุงด้วยฟางที่เพิ่งตัดใหม่ เรียงกดทับกันไว้อย่างเป็นระเบียบหลายชั้น
แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับเป็นป้ายไม้ซึ่งแขวนอยู่ข้างเรือนฟาง บนนั้นเขียนอักษรลี่สองคำว่า “ตรวจรักษาฟรี” ไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ผู้คนที่ต่อแถวทอดยาวคดเคี้ยวจากหน้าประตูไปจนถึงริมทางหลวง อย่างน้อยก็มีสองสามสิบคน ทั้งสตรี ชายชรา หรือแม้แต่คนหนุ่มสาวล้วนมีอยู่ครบ
ปาเหิงใจเต้นไหว คล้ายคาดเดาอะไรบางอย่างได้ราง ๆ นางจึงพาอาจื่อเดินไปข้างหน้า และเห็นว่าหน้าโถงมีโต๊ะไม้ตั้งอยู่ตัวหนึ่ง บนโต๊ะมีชายชรานั่งอยู่ ซึ่งก็คือเซี่ยอู๋เชี่ย
เขาพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก กำลังวางนิ้วจับชีพจรหญิงชราตรงหน้า สีหน้าจดจ่อ ราวกับกำลังสัมผัสชีพจรของนางอย่างละเอียด
สวี่ฟู่นั่งอยู่ข้างตู้ยา เท้าคางมองฝูงชนที่เดินเข้าออกเบื้องหน้า ส่วนอาเหิงสาวใช้ของนางกำลังวิ่งวุ่นอยู่กับเหล่าสตรีแห่งเรือนสงเคราะห์ คอยชั่งน้ำหนักสมุนไพร
“ท่านซินแสตรวจอย่างละเอียด ทุกท่านโปรดรอสักครู่ ย่อมได้ตรวจทุกคน หากผู้ใดมีอาการป่วยฉุกเฉินก็ยกมือส่งสัญญาณได้—”