เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 นอนฟืนชิมน้ำดี
“ข้าน้อยกลับเห็นว่านี่อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายก็ได้” ชวีหลานเปลี่ยนน้ำเสียง “ชาดเป็นสิ่งที่ราชสำนักต้องการ นำไปบูรณะสุสานหลวงก็เป็นเรื่องถูกต้อง อีกทั้งมิใช่ผู้บัญชาการราชรถขึ้นภาษีเพิ่มเติมโดยพลการ เมื่อมอบชาด 30,000 ต้านนี้ไปแล้ว เขาก็ไม่มีเหตุผลกลับมาเรียกร้องอีก”
“เสอเหรินชวีกล่าวถูกต้องแล้ว เมื่อปฏิบัติตามบัญญัติและส่งมอบชาด 30,000 ต้านนี้เสร็จสิ้น ราชสำนักก็ไม่อาจเรียกเก็บเพิ่มได้ หากผู้บัญชาการราชรถส่งคนมาอีก ข้าน้อยก็สามารถยกบัญญัติขึ้นโต้แย้งได้” อู๋เซิงกล่าวสนับสนุนเช่นกัน
ปาเหิงส่ายหน้า นางมิได้ตำหนิชวีหลานกับอู๋เซิง เพราะพวกเขาไม่เคยติดต่อกับจ้าวเกา ย่อมไม่รู้ว่าเขาเป็นคนเช่นไร ทว่านางกลับรู้จักเขาชัดเจนยิ่งกว่าผู้ใดในยุคสมัยนี้