เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ได้ตราในมือ
“นายหญิงน้อย นายหญิงน้อย!”
เสียงของอาจื่อดังมาจากที่ไกล ๆ
ปาเหิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่านางเดินออกจากเมืองตำหนักเสียนหยางมาได้อย่างไร จนกระทั่งได้ยินเสียงของอาจื่อ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นพวกนางกับรถม้าที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว
“นายหญิงน้อย ในที่สุดท่านก็ออกมาได้!” อาจื่อวิ่งเข้ามาใกล้ กวาดตามองนางขึ้นลงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่านางปลอดภัยไร้บาดเจ็บ จึงค่อยลูบอกถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ท่านเข้าไปนานถึงเพียงนั้น พวกเรารออยู่ข้างนอกจนร้อนใจแทบตาย เสอเหรินชวีก็บอกว่า ในเมืองตำหนักมีธรรมเนียมมากมาย ห้ามถามส่งเดช ทำเอาข้าอัดอั้นแทบแย่”
ชวีหลานก้าวเข้ามา ไม่ได้รีบร้อนเอ่ยปาก เพียงพิจารณาสีหน้าของปาเหิงอย่างละเอียด
ปาเหิงพยักหน้าเล็กน้อย ถือเป็นการตอบรับความห่วงใยที่นางยังมิได้เอ่ยออกมา จากนั้นจึงขึ้นรถม้า
“นายหญิงน้อย ฮ่องเต้มีรูปร่างหน้าตาอย่างไรหรือ? สูงใหญ่มากหรือไม่? ข้าได้ยินมาว่าบุตรสวรรค์ถือกำเนิดมาพร้อมลักษณะพิเศษ มีหน้าผากดุจตะวันและพระพักตร์ดุจมังกร เป็นความจริงหรือไม่?”
ภายในรถม้า อาจื่อเอาแต่ซักถามจ้อกแจ้กราวกับนกกระจอกตัวหนึ่ง