เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 คนขายกระบี่
เสียนหยางไร้เขตแดน ดังนั้นขีดจำกัดระหว่างการเข้าออกจึงเลือนรางไปด้วย
รถม้าของปาเหิงแล่นเอื่อยออกมาเป็นเวลานาน จนกระทั่งทิวทัศน์โดยรอบเปลี่ยนแปร ความรู้สึกอึดอัดราวกับมีสิ่งกดทับจนหายใจไม่ออกจึงค่อยจางหาย นางถึงได้รู้สึกอย่างแท้จริงว่าตนออกจากเสียนหยางแล้ว
รถม้าเลี้ยวลงใต้จากหลานเถียน ใช้เส้นทางจื่ออู่ แม้จะเร็วกว่าทางน้ำที่ใช้ขามา ทว่าหนทางบนเขาขรุขระยิ่ง รถม้าจึงโคลงเคลงอย่างหนัก
อู๋เซิงนั่งอยู่บนรถม้าคันที่สอง เขาผู้เคยอยู่อย่างสุขสบายมาแต่ไหนแต่ไรจะเคยเดินทางบนเส้นทางอันตรายเช่นนี้ได้อย่างไร จึงได้แต่กอดห่อสัมภาระในอ้อมอกแน่น ขดตัวอยู่ภายในรถ เกรงว่าหากรถม้าพลิกคว่ำ ตนคงร่วงลงไปใต้เส้นทางอันตรายนั้น
รถม้าเดินทางอยู่หลายวัน ผ่านด่านจื่ออู่แล้ว ภูเขาค่อย ๆ ลาดลง ทว่าหนทางกลับขรุขระยิ่งกว่าเดิม