เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 บัญชีมีผี
เช้าวันรุ่งขึ้น ปาเหิงตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงไก่ขัน
“นายหญิงน้อย ท่านตื่นแล้วหรือ?”
อาจื่อกำลังวางอ่างทองเหลืองลงอย่างแผ่วเบา ครั้นเห็นนางลืมตา ก็รีบเข้ามาปรนนิบัติแต่งกายล้างหน้า
นางเปิดกล่องแป้งตะกั่ว คิดจะประทินโฉมนายหญิงน้อยเสียหน่อย ทว่าปาเหิงยกมือห้ามไว้
“ไม่ต้องหรอก อยู่ที่เหมืองควรเน้นความเรียบง่ายสะอาดตาเป็นหลัก”
สิ่งที่ปาเหิงมิได้กล่าวออกมาก็คือ เครื่องประทินโฉมในยุคนี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของมีพิษร้ายแรง นางยอมไม่แต่งหน้าเสียยังดีกว่าต้องประสบภาวะพิษเรื้อรังอีกครั้ง
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว แม่นมก็หยิบตราเงินหัวเต่าออกจากหีบ ใส่ลงในถุงตราผ้าไหมแดง แล้วผูกไว้ตรงเอวของปาเหิง
แพรประจำตราสีครามห้อยลงมาจากปากถุง โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษเมื่ออยู่บนพื้นผิวของผ้าป่านหยาบ