เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ได้ตราประจำตำแหน่ง
“นายหญิงน้อย ถึงเหมืองแร่แล้วเจ้าค่ะ”
รถม้าหยุดสนิทแล้ว แม้ถุงหอมของอาจื่อจะช่วยให้อาการของปาเหิงดีขึ้นเล็กน้อย แต่นางยังคงวิงเวียนอยู่บ้าง ครั้นลงจากรถจึงเซถลาไปหลายก้าว
อาจื่อสายตาไวมือไวจึงรีบประคองนางไว้ “นายหญิงน้อย ท่านยังสบายดีหรือไม่เจ้าคะ”
“ไม่เป็นไร เพียงนั่งนานไปหน่อย ขาจึงชา” ปาเหิงยืนได้มั่นคงแล้ว อาการจึงค่อยบรรเทาลงเล็กน้อย จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นสำรวจเหมืองแร่ที่ใหญ่ที่สุดทั่วทั้งเมืองปาตรงหน้า
ภายใต้แสงสนธยาของเขาจีหมิง นางมองเห็นได้เพียงเค้าโครงของมัน
ภายในแอ่งเขามีเรือนหลายแถวตั้งกระจายกันอย่างไม่เป็นระเบียบ ทางเข้าเหมืองมืดดำจนมองไม่เห็นด้านใน
ยามนี้เลยเวลาเริ่มงานมานานแล้ว แรงงานเหมืองทั้งหลายต่างกลับไปพักผ่อน จึงทำให้สถานที่แห่งนี้เงียบสงัดเป็นพิเศษ เหลือเพียงเสียงธารน้ำไหลเอื่อย ๆ ก้องสะท้อนอยู่ในหุบเขา