เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 รวมใจผู้คน
ไม่นานนัก ลานว่างกลางเหมืองแร่ก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
“นี่คือนายหญิงน้อยหรือ? มองดูอ่อนแอป่วยกระเสาะกระแสะเช่นนี้ จะดูแลกิจการในเหมืองไหวหรือ?”
“ได้ยินว่าคุณชายเหรินไปรับนางที่ท่าเรือเมื่อวาน พอกลับมาก็เดือดดาลยกใหญ่”
ผู้คนต่างกระซิบกระซาบ ไม่รู้ว่านายหญิงน้อยแห่งตระกูลปามาที่เหมืองแร่ด้วยเหตุใด และเหตุใดจึงเรียกรวมพลพวกเขา
ปาเหิงเดินผ่านฝูงชนภายใต้การคุ้มกันขององครักษ์ชวีอิ่ง ทหารส่วนตัวเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องคุกเข่าคารวะ เพียงก้มศีรษะคำนับเท่านั้น
ทว่าสายตาของพวกเขากลับซับซ้อน เห็นได้ชัดว่าแฝงด้วยการพินิจพิเคราะห์และความคลางแคลงใจ ยังมิได้ไว้วางใจนายหญิงน้อยผู้นี้อย่างเต็มที่
ส่วนแรงงานเหมืองสองข้างทางกลับโห่ร้องเรียกนายหญิงน้อย ก่อนคุกเข่าคารวะลง
พวกเขาล้วนเป็นทาสของตระกูลปา หากพบเห็นนางแล้วไม่คุกเข่าคารวะ ย่อมมีโทษถึงตาย