เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 แรกถึงอำเภอจื่อ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะที่ฟ้ายังไม่สว่าง ประตูลานหลังของตระกูลปาก็แง้มออกอย่างเงียบเชียบ
อาจื่อชะโงกศีรษะออกไป กวาดตามองซ้ายขวาอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่ใกล้ จึงหันกลับมาทำสัญญาณมือ
ปาเหิงสวมเสื้อคลุมตัวนอกสีดำคลุมชุดไว้ทุกข์เอาไว้ เพื่อมิให้เป็นที่สะดุดตา
ที่ท่าเรือมีเรือหลังคาดำจอดอยู่ลำหนึ่ง มองดูแล้วไม่สะดุดตาแม้แต่น้อย
เมื่อทุกคนขึ้นเรือแล้ว คนแจวเรือจึงค่อยใช้ไม้ถ่อเรือ
เรือหลังคาดำลอยล่องเข้าสู่ลำน้ำอย่างไร้สุ้มเสียง แล่นตามกระแสน้ำลงไป
เมื่อขอบฟ้าเริ่มปรากฏแสงสีขาวดุจท้องปลา เมืองเจียงโจวในสายตาของปาเหิงก็หดเล็กลงจนเหลือเพียงจุดสีเทาเล็ก ๆ
เรือเดินทางอยู่ 2 วัน ครั้นมาถึงอำเภอจื่อก็เป็นเวลาหลังเที่ยงของวันที่ 2 แล้ว
แม่นมยืนอยู่หัวเรือ มองเห็นสภาพที่ท่าเรืออยู่แต่ไกล ทว่าคิ้วกลับขมวดขึ้นในทันใด