เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กว่าหลี่หยวนเจาจะจัดการทุกเรื่องราวเสร็จสิ้น ฟ้าก็ใกล้สางแล้ว
นางยุ่งอยู่ตลอดทั้งคืน ทั้งตรวจนับยอดผู้บาดเจ็บล้มตาย ปลอบขวัญเหล่าขุนนาง จัดกำลังการป้องกันของทหารรักษาพระองค์ จัดการเก็บกวาดปิดฉากการลอบสังหารครั้งนี้ได้อย่างไร้รอยต่อ
ครั้นพอกลับมาถึงในกระโจม บนตั่งก็ว่างเปล่าคงคง หลินเสวี่ยอั้นจากไปนานแล้ว
นางล้างหน้าล้างตาเสร็จ เปลี่ยนอาภรณ์ที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดทิ้งไป เอนกายนอนพิงบนตั่งตามสบาย แล้วเอ่ยปากซักถามตรง ๆ “มีปัญหาเกิดขึ้นตรงจุดใด”
หรูโม่รีบคุกเข่าลงทันใด “ผู้ใต้บังคับบัญชาก็คาดไม่ถึงเช่นกันเจ้าค่ะว่าแม่ทัพน้อยเสิ่นจะยอมเสี่ยงชีวิตถวายการอารักขา จึงทำให้พลาดโอกาสไป เป็นเพราะผู้ใต้บังคับบัญชาตระเตรียมการไม่รอบคอบ ขอองค์หญิงได้โปรดลงทัณฑ์”
หลี่หยวนเจาส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง มิได้เอ่ยสิ่งใดอีก
ซูชิงฉือกับเฉินเยี่ยนชิงคาดเดาไม่ผิด ละครฉากใหญ่ในค่ำคืนนี้ เป็นหลี่หยวนเจาที่จัดแจงวางแผนไว้จริง ๆ
นับตั้งแต่ที่มั่นใจในสถานะของเฉินเยี่ยนชิง และรู้ว่าระหว่างการล่าสัตว์หลวงจะมีมือสังหารเข้ามาลอบทำร้าย นางก็ครุ่นคิดมาตลอดว่าจะเดินหมากตานี้อย่างไร
นางไหนเลยแต่ไรมาไม่ชอบปล่อยให้โอกาสใดที่พอจะใช้ประโยชน์ได้หลุดลอยไปโดยเปล่าประโยชน์
เพียงแต่มือสังหารดั้งเดิมกลุ่มนั้นช่างไร้ประโยชน์ยิ่งนัก