กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลางลานกว้าง เหลือเพียงหลี่หยวนเจาผู้เดียวยืนตระหง่านอยู่บนหลังม้า
ม้าเหงื่อโลหิตสีขาวราวดั่งมีจิตวิญญาณ ขณะนี้ยืนนิ่งสงบอยู่
ชุดขี่ม้าสีแดงบนร่างของนางถูกแสงสุริยาลับฟ้าชโลมจนทอประกายสีทองอมแดง กลิ่นอายหยิ่งผยองที่ติดตัวมาแต่กำเนิดนั้น กดข่มเสียงวิพากษ์วิจารณ์โดยรอบให้เบาลงไปหลายส่วน
ตู้จงสูดหายใจเข้าลึก ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ค้อมกายยื่นมือออกไป ทำท่าทางหมายจะประคององค์หญิงลงจากม้า
ทุกคนเห็นเช่นนั้น ต่างก็สบตากัน
ยังทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ
นี่คิดจะสร้างความประทับใจต่อหน้าองค์หญิงใหญ่รึ