เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 165 นางไม่เคยเสียใจภายหลังอย่างแท้จริง
หวั่นไหวเพราะกลัวสูญเสียหรือ
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉียวม่านได้เห็นมันจากบุรุษคนหนึ่ง
ซ้ำคนผู้นี้ยังเป็นหนิงฉีอีกด้วย
ในใจนางพลันบังเกิดความรู้สึกสับสนระคนปนเป บอกไม่ถูกว่ารู้สึกเช่นไร
“คำพูดของพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ท่านอย่าได้เชื่อแม้แต่ประโยคเดียว”
นางทอดกายครึ่งหนึ่งอยู่บนร่างเขา เอ่ยขึ้นอย่างแช่มช้าว่า “ข้าเองก็มิต้องการโอกาสที่จะเลือกใหม่อะไรทั้งนั้น วันเวลาในยามนี้สุขสบายยิ่ง ปลอดโปร่งใจยิ่ง ข้าพึงพอใจมาก ไม่ต้องการให้ผู้ใดมาคิดทึกทักเอาเองโดยอ้างว่าหวังดีต่อข้า”
ความคิดของหนิงฉีถูกคำพูดของนางดึงดูดไปแล้ว จึงเอ่ยถามออกไปใต้จิตสำนึก “เจ้า เจ้า...”
เฉียวม่านกุมมือเขาไว้ วางแนบไว้ในอ้อมอกเพื่อค่อย ๆ ถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่เขา “คนโง่เง่าแท้ ๆ”