ตอนที่ 164 ข้าเองก็ขาดความมั่นใจเป็น

ตอนที่ 164 ข้าเองก็ขาดความมั่นใจเป็น

เจียหนิงมักปากว่ารังเกียจลูกชายทั้งสามว่าไม่รู้ความน่ารักเหมือนลูกสาว แต่แท้จริงแล้วกลับทะนุถนอมลูกชายทั้งสามประดุจลูกแก้วทุกคน

เรือนชิงหลานเป็นเรือนพักที่โปร่งสว่างและกว้างขวางที่สุดในจวนองค์หญิง แม้หนิงฉีจะมาพักอาศัยนับครั้งได้ แต่ลานบ้านก็ยังมีคนคอยปัดกวาดเช็ดถูทุกวันมิเคยขาด

ต่อให้หนิงฉีเกิดนึกครึ้มอยากมาค้างแรมสักคืน ก็ย่อมพักผ่อนได้อย่างสบายกายสบายใจเป็นแน่

เฉียวม่านเกาะบ่าของชายหนุ่ม ปล่อยให้เขาอุ้มตนก้าวเดินไปข้างหน้า

จากสวนดอกไม้ไปยังเรือนชิงหลาน ต้องใช้เวลาราวหนึ่งก้านธูป

ยามนี้เป็นฤดูเหมันต์เสื้อผ้าล้วนหนาเตอะ ทว่าคนผู้นี้อุ้มนางเดินมาเนิ่นนานเพียงนี้ในรวดเดียว กลับสีหน้าไม่เปลี่ยนหัวใจไม่เต้นแรง แม้แต่ลมหายใจหนัก ๆ สักเฮือกก็ไม่มี

ดูท่าแม้จะต้องนั่งพิจารณาคดีจนเมื่อยขบ ชายผู้นี้ก็หาได้ปล่อยปละละเลยตนเองไม่